Nöropsikoloji ışığında Nefsin Tekamülü

Nörobilimde sinaptik bağların kurulması alışkanlık değişiminde önemli. Zira nöroplastik beyin bir ağ. Ancak çocuk yaşlarda oluşan bu bağlar kilden yapılan bir bardak gibi katılaşıp porselenle kaplanıyor. Yıllar sonra uyanan insana deniyor ki her şey mümkün.

Bu noktada modern kişisel gelişimin Hermetik ve mistik gelenekler ışığındaki çıkarsamalarına kısaca bir yorum yapmak yerinde olacaktır.

Elbette ama Allah için mümkün olan insan için az mümkün. Sonsuza talip olan insan için bir Ol emri ile gerçekleşen mümkün değil. Beşer beşer kadar çeker. Sonsuz sonsuz kadar. Kaplar farklı.

Niyet, gayret, kısmet... İnsanın kendini baştan yaratma sürecinin en önemli üç adımı. Bu süreç ise zihnin önderliğindeki alışkanlık gelişimi ile olabiliyor.

İnsan önce zihinsel yaradım ve sonra giziksel tezahür yapabilse de arada bir gebelik süresi olacaktır. Buna gebelik yasası diyelim. Her istenen de olmadığına göre demek bir de tasarım sorun var. Konu sadece bir insanın yeterince güçlü inanıp inanmadığı kadar basite indirgenemez konu tezahür olunca. Yoksa çocuğunu esir kampında kaybederken yalvaran bir annenin niyetinden güçlü müdür hadsiz bir insanın materyal ve arzular için peşinde koştuğu hayaller?

Niyetin gayret ile nasıl taşlanarak kısmeti çektiğini bir bakalım kısaca. Ve burada nöro-psikolojiyi kullanalım.

İnsan kendi kil bardağının porselen kabını çatlatıp sonra da söküp sonra da katılaşmış kili yumuşatarak o bardağa ya yeniden bir başka porselen kaplama yapıyor ya da kabın şeklini değiltirmeye girişiyor. Yılların o katılaşmış şekil almış kili ıslanır mı öyle kolay? Islanmaz.

Ha öyle olunca kişinin kendi kabini önce yavaş yavaş islatip islaka yumuşatmaması ve o küçücük yumuşayan bölgelerde küçük değişikliklere giderek daha büyük değişiklikler peşinde koşması uzun ve meşakkatli bir çabadır. Her bir küçük çaba bir alışkanlık değişimidir.

London College araştırmalarına göre değişim 21 günde değil ortalama 66 günde oluyor. Ve bu sadece ortalama bir değişim için.

Yani büyük değişimler daha uzun zaman oluyor. Ya da travmatik şeylerin değişmesi yıllar alabiliyor. Konu alışkanlık değişimi olunca nasıl farklı tişört boyları varsa alışkanlığın çapı ve kök sebebin boyutuna göre değişim süresi de kısalıyor ya da uzuyor

O yüzden her şey gebelik yasası gereği beşer olan için zamana tabi. Gurdjieff’in dediği gibi insanın bu süreçte tırtıldan kelebeğe dönmesi için bir değişim dönüşüm okulu içinde olması önemli. Bu öyle bir okuldur ki hem bir müfredatı, hem o yolda yürümüş bir süreçlerden geçmiş birinin eğiticiiliği hem de o yolda yürüyen yol arkadaşlarının yarenliği gereklidir.

Kendini bulma vebilme yolu tek başına yürünecek bir yol değildir. İnsanın bir karıncanın fili tuş ettiği bu tekamül arenasında ilerleyebilmesi için eğer kendisi bir kaplan ise 40 kaplan hızında ilerlemesi gerekir. Bu da ancak çevresindeki yol arkadaşlarından ve ona rol modern olan kişilerden öğrenmesi ile mümkün olabilir. Daha sonraki aşama ise evrendeki her şeyi kendine işaret kılıp su içen köpekten, düşen yapraktan, atmosfere giren bir meteorun bıraktığı izden, kişilerin kendi aralarında yaşadığı sıkıntılara şahit olmaktan, bir yaşlı teyzenin gün batımını seyrederken aldığı mutluluğu izlemekten gibi bir çok hayatın içinden tecrübelerine şahit olmasıyla gerçekleşir.

İşte böyle bir alışkanlık değişim sürecinin bir okul ortamında pişen yemek gibi zaman içinde kısık ateşte pişirilmesi hallerin makamlara dönüşmesine vesile olacaktır.

Sevgiler,

Kenan